
فروردین 90 اصفهان:)) عمارت علی قاپو-جاتون خالی بود رفتیم پیش خاله شیما تا تونستم گریه کردم (البته اون خنده ام رو نبینین)

هتل عباسی اصفهان- فروردین 90 با بابی جون جونم

سوار بر اسب با بابی راستی میدونید من یک اسب قهوه ای دارم که تو پارک اب و اتشه.....

بعد از اومدن از سرزمین عجایب

روز تولدم در مهد - پارسیا رو دوست می دارم...

روز 26 اردیبهشت خاطره انگیز ترین روز سال - تولد دست جمعی در مهد کودک سیمای فرشتگان
اونچه خاطرم هست-از چپ به راست: مانی-یوسف - کسرا- علیرضا- باربدو آخری نمی دونم اسمش چیه(ببخشید عزیزم)

ومن در حال نگاه کردن به بابی....


.... خلاصه می خواستم بگم اله از پیش مامان جون اینا کوچ کرد و رفت یک شهر دیگه مامان جون و آقا جون و مامی خودم این روزها همش از اله عارفه حرف می زنند و مامی و بابیبا هم همش گریه می کنن...ما تعطیلات دو روزه رفته بودیم شمال پیش مامان جون و با با جون وله عرفه ولی این بار مثل بقیه موقعها نبود اله نبود که منو با ماشین توی شهر بگردونه...عرفان نبود که من باهش بازی کنم در واقع بودند و لی داشتند وسایلهاشون می ذاشتند داخل کارتن منو عرفان اونقدر توی کارتنها بازی کردیم که مامی مجبور شد منو بذاره خونه مامان جون...وقتی و سایلهاشون بستند و داخل ماشین گذاشتند خاله عرافه اومد خونه مامان جون سه تارش رو هم اورد و شروع کردن به زدن ولی عرفان نذاشت اله بزنه می گفت مامانی من دنگ دنگ
خلاصه خونه ما امروز حالش غمیگینانه است و مامی حوصله نداره با من حرف بزنه مامی این روزها